می فرمودند : هیچ کس از روی روز قیامت ایمن نیست ٬ مگرکسی که دردنیا خدا ترس باشد .

برهمین اساس بودکه وقتی آن حضرت وضو می ساختند برای ادای نماز٬ رنگ چهره شان

دگرگون می شد و بندبند وجودشان به لرزه می افتاد وچون از سبب می پرسیدند ٬

آن حضرت می فرمودند : هر کس در پیشگاه  حاکم مقتدر می ایستد ٬ جا دارد رنگ رخسارش

زرد ومفاصش مرتعش گردد .

شخصی از امام حسین (ع) پرسید: فاصله میان ایمان ویقین چقدر است ؟

امام فرمودند:چهار انگشت . 

گفت :چگونه ؟  امام فرمودند : ایمان آن است که آن را می شنویم ویقین آن است که آن را

می بینیم ٬ وفاصله بین گوش وچشم چهار انگشت است .

پرسید : میان آسمان و زمین چقدر است؟ فرمودند : یک دعای مستحب .

پرسید : میان مشرق و مغرب چقدر است ؟ فرمودند: به اندازه ی سیر یک روز آفتاب .

پرسید : عزت آدمی در چیست ؟ فرمودند : بی نیازی اش از مردم .

پرسید :زشت ترین چیزها چیست؟ فرمودند :در پیران هرزگی وبیعاری است ٬ درقدرتمندان

درنده خویی٬درشریفان دروغگویی٬درثروتمندان بخل است ودر عالمان حرص .

زیاده روی در ستایش ٬ پرتگاه هلاکت است

ونشست و برخاست با مردم فرومایه شر و نکبت خواهد آورد .

                                                                                                  امام حسین (ع)

حسین جان من اگر اشک چشمم تمام شود برایت خون گریه می کنم .

                              ازغروب عاشورا تا صبح انتظار

نیمه شب است ! صبح فردا قیام عاشوراست ٬ کتاب دعایم را دردست میگیرم ٬ ومیخوانم

زیارت ناحیه را ٬ زیارت میکنم حسین را از زبان مهدی٬ وسلام می کنم بر حسین ٬ آن گونه

که مهدی سلام کرد :

سلام بر فرزند زمزم وصفا ٬ سلام برآن آغشته به خون ٬ سلام بر غریب غریبان ٬ سلام بر شهید

شهیدان ٬ سلام کسی که دردناک وغمگین وشیفته وفروتناست .

به جمله ای می رسم که بی طاقتم می کند! یا صاحب الزمان به فریادم برس! ماتم حسین بر

آسمان و زمین سنگیناست ٬ بااندوه شما چه کنم ؟ اشک میریزم وبا شما میخوانم :اگر زمان

فاصله انداخت بین ما٬ ونبودم که یاریت کنم٬ اکنون صبح وشام بر تو مویه میسازم ٬ وبه جای

اشک برای تو خون گریه میکنم ٬ تا ازفرط غصه  جان سپارم .

اشک امانم را میبرد .برزمین می نشینم . آرام که می شوم ٬ می پرسم ٬ یاصاحب الزمان آیا

هنوز فرصت هست ٬زیر لب می گویم : تو را یاری خواهم کرد .

                                                                                                بهروزبیک علی زاده

                                                     اقتباس از:زیارت ناحیه ـزیارت عاشورا ـزیارت آل یاسین 

با باران نمی شد گفت

                             بربرف نمی شد نوشت

                                                          با باران نمی شد گفت

                                                                                       بربرف نمی شد نوشت

هرچه و هرکه شنیداز روزهای پیش از ظهر واقعه

یا باران وار بارید یا برف گون آب شد .

امشبی را شه دین در حرمش مهمان است            

                                                      مکن ای صبح طلوع 

استاد شهید مرتضی مطهری 

یا که خدا به خلق پیامبر نمی دهد یا گر دهد پیامبر ابتر نمی دهد

حتی اگرچه،فیض الهی به هیچ کس غیر از رسول سوره کوثر نمی دهد

دختر در این قبیله تجلی کوثر است بیخود خدا به فاطمه دختر نمی دهد

زینب یگانه است خدا هم به فاطمه تا زینب است دختر دیگر نمی دهد

زینب رشیده ایست که بر شانه کسی تکیه به غیر شانه حیدر نمی دهد

زینب شکوه خواهری اش را در عالمین دست کسی به غیر برادر نمی دهد

او مظهر صفات جلالی حیدر است یعنی به راحتی به کسی سر نمی دهد

زینب همان کسی است که در راه عفتش عباس می دهد نخ مأجر نمی دهد

ایام محرم رو به همه ی دوست داران آن حضرت تسلیت میگم

ان شآءالله خداوند توفیق شناخت بیشتر این ایام رو به همه ی ما عطا فرمایند

واین محرم با محرم سالهای قبل ما فرق داشته باشه .

                             یک پیامک جدید

                                                نوشته بود : هر روز تلفنمان را باز می کنیم و

                                               پیامک هایی را که دوستانمان برایمان فرستاده اند می خوانیم

اما چند بار قرآنمان را باز می کنیم و پیامهایی که خدایمان فرستاده

                                                                                         می خوانیم؟!؟ 

نه هرکه چهره برافروخت دلبری داند                     

                                                   نه هر که آینه سازد سکندری داند

نه هرکه طرف کله کج نهادوتندنشست

                                                   کلاه داری  و  آیین  سروری  داند

توبندگی چوگدایان بهشرط مزد مکن

                                                  که دوست خودروش بنده پروری داند

غلام همت آن رندعافیت سوزم

                                                  که در گدا صفتی  کیمیا گری داند

وفا وعهد نکو باشد ار بیاموزی

                                                  وگرنه هرکه تو بینی ستمگری داند

هزار نکته باریکترزموانجاست

                                                 نه هرکه سربتراشد قلندری داند        

مدارنقطه ی بینش زخال تست مرا 

                                                  که قدر گوهر یکدانه جوهری داند

بقدوچهره هرآن کس که شاه خوبان شد

                                                 جهان بگیرد اگر دادگستری داند

زشعر دلکش حافظ کسی بود آگاه

                                                 که لطف طبع وسخن گفتن دری داند

به بی نهایتی می اندیشم 

                                   که میتوانست  بااشاره ای

به استجابت دعای حبیب من عطش نیازرادرمن لبریز کند .

چه بی مضایقه میبخشی ومن چه حسابگرانه به تسبیح تومشغولم .

الهی بصیرتی ده که سجاده ی نیازم را

نه برای هوای نفس

                           که برای شایستگی تو وحمد و ثنای توبگسترانم

ولحظاتم را متبرک به نامت کنم

 مثل تو برای آبروی ریخته ی بندگانت همواره راه بازگشت وتوبه را گشوده است .

تنها آهی ازمن ونگاهی ازتو کفایت می کند

                                                                    الهی مرا در یاب