یا که خدا به خلق پیامبر نمی دهد یا گر دهد پیامبر ابتر نمی دهد

حتی اگرچه،فیض الهی به هیچ کس غیر از رسول سوره کوثر نمی دهد

دختر در این قبیله تجلی کوثر است بیخود خدا به فاطمه دختر نمی دهد

زینب یگانه است خدا هم به فاطمه تا زینب است دختر دیگر نمی دهد

زینب رشیده ایست که بر شانه کسی تکیه به غیر شانه حیدر نمی دهد

زینب شکوه خواهری اش را در عالمین دست کسی به غیر برادر نمی دهد

او مظهر صفات جلالی حیدر است یعنی به راحتی به کسی سر نمی دهد

زینب همان کسی است که در راه عفتش عباس می دهد نخ مأجر نمی دهد

ایام محرم رو به همه ی دوست داران آن حضرت تسلیت میگم

ان شآءالله خداوند توفیق شناخت بیشتر این ایام رو به همه ی ما عطا فرمایند

واین محرم با محرم سالهای قبل ما فرق داشته باشه .

تلفن همراه شو باز کرد

                             یک پیامک جدید

                                                نوشته بود : هر روز تلفنمان را باز می کنیم و

                                               پیامک هایی را که دوستانمان برایمان فرستاده اند می خوانیم

اما چند بار قرآنمان را باز می کنیم و پیامهایی که خدایمان فرستاده

                                                                                         می خوانیم؟!؟ 

نه هرکه چهره برافروخت دلبری داند                     

                                                   نه هر که آینه سازد سکندری داند

نه هرکه طرف کله کج نهادوتندنشست

                                                   کلاه داری  و  آیین  سروری  داند

توبندگی چوگدایان بهشرط مزد مکن

                                                  که دوست خودروش بنده پروری داند

غلام همت آن رندعافیت سوزم

                                                  که در گدا صفتی  کیمیا گری داند

وفا وعهد نکو باشد ار بیاموزی

                                                  وگرنه هرکه تو بینی ستمگری داند

هزار نکته باریکترزموانجاست

                                                 نه هرکه سربتراشد قلندری داند        

مدارنقطه ی بینش زخال تست مرا 

                                                  که قدر گوهر یکدانه جوهری داند

بقدوچهره هرآن کس که شاه خوبان شد

                                                 جهان بگیرد اگر دادگستری داند

زشعر دلکش حافظ کسی بود آگاه

                                                 که لطف طبع وسخن گفتن دری داند

الهی آن زمانی که برکه ی چشمانم پرازقوهای سپیدنیازاست

به بی نهایتی می اندیشم 

                                   که میتوانست  بااشاره ای

به استجابت دعای حبیب من عطش نیازرادرمن لبریز کند .

چه بی مضایقه میبخشی ومن چه حسابگرانه به تسبیح تومشغولم .

الهی بصیرتی ده که سجاده ی نیازم را

نه برای هوای نفس

                           که برای شایستگی تو وحمد و ثنای توبگسترانم

ولحظاتم را متبرک به نامت کنم

 مثل تو برای آبروی ریخته ی بندگانت همواره راه بازگشت وتوبه را گشوده است .

تنها آهی ازمن ونگاهی ازتو کفایت می کند

                                                                    الهی مرا در یاب

درپناه ایزدمنان                 شادباشیدوجاودان